Historia Biżuterii

Biżuteria - można powiedzieć jest to gałąź złotnictwa obejmująca przedmioty, które ozdabiają ciało. W szerokim znaczeniu słowo "biżuteria" obejmuje również różne rodzaje materiałów używanych do ich wykonania, skóra, pióro, kamień, muszla, drewno, metal lub minerał. W bardziej konkretnym i aktualnym znaczeniu termin biżuteria odnosi się do użycia kamieni szlachetnych, półszlachetnych lub syntetycznych oraz przedmiotów wykonanych z metali szlachetnych, takich jak złoto, srebro, platyna, miedź i mosiądz. W większości kultur ludzkości biżuteria ma wyjątkowe miejsce. Ozdoby na ciało sięgają tysięcy lat. 



 

W paleolicie człowiek zaczął używać naturalnych przedmiotów pochodzenia mineralnego i zwierzęcego do osobistego ornamentu, w celu poprawy ich wyglądu i osobowości. Zaczęto używać minerałów jako talizmanów lub prostych ozdób, aby odróżnić się od swoich rówieśników, tworząc w ten sposób pierwszą biżuterię. Początkowo były to kości, zęby, muszle, ślimaki, wszystkie przedmioty łatwo znajdujące się w przyrodzie. Kultury babilońska, asyryjska i sumeryjska na 3000 lat przed Chrystusem były bardzo zaawansowanymi cywilizacjami, które rozwinęły niezwykłą biżuterię, stosując technikę granulacji, używając złotych ziaren, inkrustowanych drogocennymi kamieniami. W 3000 p.n.e. Egipcjanie zaczęli używać pierwszych klejnotów, głównie złota, miedzi i srebra. Wraz z metalami stosowali również kamienie szlachetne, takie jak lapis lazuli, jadeit i rubin. Grecy zaczęli używać złota około roku 1400 p.n.e., a w 300 p.n.e. opanowali już zaawansowaną technologię rzeźbienia i grawerowania szlachetnych kamieni, takich jak ametyst, perły i szmaragdy. W Rzymie biżuteria była używane szczególnie do publicznych wystąpień i specjalnych okazji. Była noszona głównie przez kobiety, aby pokazać status i bogactwo. Średniowiecze charakteryzowały biżuterie srebrne, takie jak naszyjniki, kolczyki, spinki do włosów i bransoletki. Renesans oznaczał rewolucję: nowe techniki i handel sprawiły że na rynku pojawiła się duża ilość nowych materiałów, do tworzenia biżuterii. Sto lat później wraz z romantyzmem, biżuteria osiągnęła szczyt, gdyż wraz z przemysłem i nową klasą średnią wiele osób mogło uzyskać do niej dostęp, gdyż była ona wykonywana z tańszych elementów niższej jakości. W XX wieku wraz z rozwojem technologicznym dynamicznie rosła różnorodność stylów i wzorów. 



Kiedy używamy terminu biżuteria, odnosimy się do listy przedmiotów osobistych, które były używane przez wieki od starożytności do współczesności, we wszystkich kulturach jako elementy ozdoby, znak statusu społecznego lub symbol wierzenia religijnego. Biżuteria była używana w całej historii w postaci ozdób do głowy i twarzy takich jak korony, diademy, tiary, spinki do włosów, ozdoby do kapeluszy, kolczyki również jako ozdoby szyi jak naszyjniki i wisiorki. Były także używane w ozdobach do rąk i nóg, takich jak pierścionki, bransoletki, bransoletki na nogi oraz ozdoby klatki piersiowej jak na przykład napierśniki. Biżuteria zawsze była częścią kultury ludzkości. Dzisiaj biżuteria jest głównie dodatkiem, który uzupełnia nasz wygląd lub czyni nas bardziej eleganckimi i atrakcyjnymi.